Günlük Niyetine

Bugün mesai yok idi. Her tatil günü yaptığım, evde mayışıp camış gibi yatmak eylemsizliği yerine bugün bir değişiklik yapayım dedim. Çıkıp biraz yürüdüm. Bu kararı vermemde tabi son birkaç yazıda ( bu ve şu ) gündem olan göbek çapımın da etkisi büyüktür.
Konulu yürüme olsun diye düşündüm ve geçmiş zamanda yaptığım bir bisiklet gezisine nazire olsun, hem de deney olsun diye aynı güzergahı yürüyeyim dedim. Hem baktım yürüyebiliyor muyum diye, hem merak ettim ne kadar sürecek diye, hem boş bir zaman tutmasın, işe yarasın, uzun olsun diye(diye diye diye) şu alttaki yolu teptim.

Çizim gugıl ört uydu görüntüsü üzerine yine aynı alet ile yapılan mezura(yumuşak cetvel) ölçümüdür. Ölçüm sonucuna göre  11.5 kilometre kadarmış bu yolun tamamı(Geçen yazıda 15 demişim, neden farklı oldu ki acaba). Saat 1110'da evden(çizimde en güneydeki nokta) çıkmışım, 1330 gibi dönmüşüm. İkibuçuk saatte bu kadar yol. Bir insanın yürüme hızı nedir ki acep. Kendimce bakarsak tempolu yürüdüm, elimi kolumu sallayarak gezmedim yani. Aşırı dik yokuşlar dışında hep aynı hızda yürüdüm gibime geldi. Ama bilmiyorum. Şimdi şu eski yazıya baktım, bisikletle de yaklaşık aynı hızda dönmüşüm, nedir ki bu şimdi.

Not: Bu yolda, Ataşehir-Yaşamkent'ten aşağı Eskişehir yoluna inerken ve Eskişehir yolu hattında aşırı fazla rüzgar aldım, bunalttı, üşüttü.

Eve dönerken bi büfeden bi ekmek aldım, kendime ekmek almaktan dönen adam süsü verdim, çaktırmadım kimseye. Sonra hakettiğim kahvaltıyı 14 civarında falan yedim.(1 yumurta sahanda, tereyağı, reçel, iki çeşit peynir(biri krem, biri üstüne kekik, pul biber ve zeytinyağı eklenmiş tulum))

Neyse, sonra çamaşır, ütü(3 gömlek bi pantol), çamaşır.

Bakalım akşam canım sinemaya gitmek isteyecek mi... Bunu da yaparsam kendimi aşmış olacağım. Bu kadar heyecan bu bünyeye çok, yatak. Şimdi ek: Gittim gittim. pars kiraz miraz dedik. geldik.

Not: Yazının sınıfını Bisikletle koydum, konuda geçiyor diye :)

Yalandan bisiklet yazısı, reklamlarr

Evet, evet. Tamam, yazmadım. Çünkü binmiyorum. Ama bu yazı sınıfı diğerlerinden çok aşağı kalmamalıydı. Ben de uyduruktan bir sebep bularak ek yapıyorum işte...

Dükkanı taşıyacaz. Eve daha yaklaşacak. Benim Kron (bisikletin markası yahu-ama standart değil Suna ve Haldun sayesinde hoyt kotür bisikletim var ) dükkanda ya. Onu alıp eve getirecem hayırlısıyla. Ama ne zaman yapacağımı bilmiyorum. Ayrıca bu işi kesinlikle binerek değil arabaya söküştürerek (bisiklet rahatça sökülebiliyor, onu diyorum) yapacağım.

Dikkat, yanlış anlaşılmasın dükkanın taşınması uyduruk bir iş değil, benim bu yazıya sebep etmem uyduruk bir iş.

Aha bu da böyle bir yazı oldu işte.

Bugünün Dökümü

Bugün cumartesi olduğu için yarım gün mesaimiz oluyor. Dolayısı ile 0800-1300 arasını dükkanda geçirdim. Vatana millete faydalı oldum.
Sonrasında zıpladım, eski mahalleye Cebeci'ye gittim. Zıpladım dedi isem inanmayın, öğle vakti trafik biraz yoğun idi ve uzun sürdü. Hedefim Berber Muharrem abi idi. Sanırım 98'den beri kafamı orada incelttiriyorum. Muharrem abi 932 model bir berber. Kendi beyanatına göre ne bakanlar, ne milletvekilleri traş etmiş. apo, Deniz, Mahir, Yusuf, Hüseyin hepsi elinden geçmiş. Akıllı ve lider ve aynı zamanda sessiz olan Mahir'miş. Fakülte orada ya.
Muharrem abi ya da yanındaki Murat, artık kim denkgelirse oturuyorum kesiyorlar. İkisinden de pek keyif alıyorum. 74 yaşına rağmen Muharrem abi ile sohbet pek bir keyifli. Her seferinde "avanak otu" ikram ediyor, ben de teşekkür edip her seferinde almıyorum doğal olarak( sigara gibi kötü bir alışkanlığım yok der, ilgililere selam ederim :P ) . O da, ben almayınca, "çok iyi yapıyorsun, bunu anca avanaklar içer" deyip yakıyor bir tane parlement.
Bugün Murat kesti beni. Naturel ense, yanlar ve arka sıfırdan iki numaraya izsiz. Tepe üç numara. Yine kısa alabros/alabrus/subay traşı oldu anlayacağınız. Sakaldı, ipti, kıldı, tüydü derken yıkama ve mesajımızı (ne mesajı olm masaj o masaj) da sahiplendikten sonra teşekkür ettik, görüşemezsek diye şimdiden bayramlaşıp çıktık. Seviyorum ben bu Cebeci'ye berber için gelme işini. Arabayı içcebeci'ye parketmiş olduğum için keyifli keyifli yokuş tırmandım. Bu arada 3 arkadaş numarası çevirdim, hepsine teker teker bravo ki hiçbiri açmadı. Kimse beni sevmiyormuş o zaman dedim(karamsarım ya) devam ettim.
Dükkana döndüm.
Motorsiklet ehliyeti bu seneden sonra sıkıntılı bir süreç halini alacakmış bilgisini aldığımız için bir motor ehliyeti kursu ayarlaması çalışması yaptık (bu tür cümlelere hayvanca sıfat tamlaması deniyor)
Yolda günün kalanını bisiklet günü ilan etmiştim kafamın içinde, bu nedenle kostüm değiştirdim dükkanda: Bisikletçi taytı, uzun kollu parlak üst, havlu çorap, spor ayakkabı, eldiven, kask.

Atladım Kron'a aşağıdaki rotayı gezdim. Aşırı yavaş, sadece ter atmak için. Google Earth yaklaşık 10Km dedi(9.94) . Tabi bu görüntü düz bir görüntü. Hiç öyle durduğuna bakmayın. yatayda ve dikeyde yapılan iş sıfır olmasına rağmen(başladığım ve bitirdiğim yer aynı) benim için korkunç yükseklik değişimleri geçtim. Bu güzergah 1625'den 1745'e kadar sürdü. yuvarlak hesap bi saat onbeş dakka.

Sonra arabaya atladım, eve koşturdum. Arada kısa alışveriş yapıp eve geldim. Çay koydum, suyun altına atladım ve 1828'de soframın başında hazırdım. (ulen isviçre malı mıyım yahu, bu nasıl dakiklik) Ha arada aç karnına tartıya çıktım 75 çıktı. Herhalde gerçek sayılmaz bu değer. Sonuçta su kaybı olmuştur bayaa bi. Neyse çok önemli değil, bakarız bi ara.



Matematik hayatın her yanında çalışır mı?

Bisikletle dolanırken boş boş önüme bakmadım, etrafıma da baktım. Bakınız bir enstantane:
Yaklaşık 40 yaşlarında, belli ki belli bir yaşam kalitesine sahip(kendi arabası, lüks semt, alışveriş vb.) sinirden yüzü kıpkırmızı olmuş bir baba, yaklaşık 4 yaşlarında, ağlayan oğul'u bağırarak ve döverek arabanın arka kapısından içeri sokuyordu. Herhalde çocuk alışveriş merkezinde birşeyler istemişti, baba da eve geç kalmanın verdiği sıkıntı ile, işinin verdiği sıkıntı ile belki, çocuğunu tatlı dil ile ikna edememişti gitmeye.
Peki gerekçe ne olursa olsun o babanın attığı tokatların onda biri bile fazla değil miydi kendi oğluna.
Hiçkimsenin hakkını hiçkimseye teslim edebilecek durumda değilim, kimseyi yargılayabilecek soğukkanlılığım da yok bu durumda. Sadece inanılmaz bir korku ürpertisi dolandı sırtımda. Yokuş değil ama bu görüntü beni ciddi terletti.


Not: Bu yazı Direkler'e giremiyor, Genel için de çok özel. Dolayısıyla Bisikletle'de.

Binmeden bisiklet

Görüldüğü üzere Bisikletle sınıfındaki yazı adedimiz gülünç durumda. Bunun sebebi biraz uyuşukluk, biraz hava, biraz takvim.

Suna beni dün bisiklet binmeye götürecekti fakat olmadı, daha sonraya erteledik. Sonra şans, dün için Zafer hoca önerdi bisiklet binmeyi. Tamam dedik fakat önce bisikletlerin elden geçmesi gerekiyordu, evden dükkana götürmüştüm benim Kron'u. Topladım, havaları eksikti tamamladım, hocanınkini de şişirdim, şöyle bir çıktım üstüne benim bisikletin, özlemiş olduğuma kanaat getirdim.
Fakat yine uyuzluğumuz tuttu ve bisiklet binmek yerine şirkette pinponu tercih ettik. Bu kararımızda etkili olan bir sebep de havanın rengi idi. Neyse biraz pinpon oynayıp ter attık ve böylece bir bisiklete binmeden bisiklet ile ilgilenme çalışması da bitmiş oldu.

Bugün(dün) bir başına bisiklet gezisi

bugün bisikleti işletip ışıldatmak için sahaya indim. daha ayrıntı eklemek gerekmekle birlikte öncelikle:

1. uzun süre kullanılmamış bisikletin lastiklerin havalarını yeni göbek çevremize/çapımıza göre hazırlamalıyız (patlatmadım ama asfaltta bayaa bi yayıldı lastikler, tahminen hava da inmişti benim 78 kilodan bağımsız olarak)
2. tek başımıza ve bilmediğimiz rotada bisiklet bineceksek acil durumlar için yanımızda cep telefonu bulundurmalıyız. ( hayır, kimse hallenmedi, düşmedim ve kaybolmadım )
3. uzun süredir bisiklet binmiyorsak, hamsak hamlığımızın üstüne gitmeyip usturuplu bir vakitte dönmeliyiz.

Ne yaptım peki: evden(çayyolu2 park caddesi, metiş blokları) çıktım, park caddesinden içeri devam ettim. yol bitti, inşaat alanları arasında -ki ilk kez gördüğüm yerler buralar- devam ettim. Amacım kafamda ataşehir diye kodladığım yeni toplu konut alanlarına ulaşmak, oradan da Eskişehir yoluna inip dönmek idi. Oldu, yani bu amacı gerçekleştirebildim. Ataşehir diye bildiğim mekana yaklaşık 1,5 saat ve sürekli tırmanış sonrası ulaştım. gerisi kolaydı.
Ara Not: Yaşamkent'miş orası?

Ek: Bu gece vaktim oldu, goygoleearth'de çizdim rotayı, topu topu 15 küsur kilometre yol yapmışım. Saatim yoktu yanımda ama yaklaşık olarak yürüyüşten hallice bir hızmış. döküntü yani. Neyse, şu işi sürekli yapabilirsek belki göbeğimiz daha iyi form tutar.