1 Ekim 2006 Pazar

Binmeden bisiklet



Görüldüğü üzere Bisikletle sınıfındaki yazı adedimiz gülünç durumda. Bunun sebebi biraz uyuşukluk, biraz hava, biraz takvim.

Suna beni dün bisiklet binmeye götürecekti fakat olmadı, daha sonraya erteledik. Sonra şans, dün için Zafer hoca önerdi bisiklet binmeyi. Tamam dedik fakat önce bisikletlerin elden geçmesi gerekiyordu, evden dükkana götürmüştüm benim Kron'u. Topladım, havaları eksikti tamamladım, hocanınkini de şişirdim, şöyle bir çıktım üstüne benim bisikletin, özlemiş olduğuma kanaat getirdim.
Fakat yine uyuzluğumuz tuttu ve bisiklet binmek yerine şirkette pinponu tercih ettik. Bu kararımızda etkili olan bir sebep de havanın rengi idi. Neyse biraz pinpon oynayıp ter attık ve böylece bir bisiklete binmeden bisiklet ile ilgilenme çalışması da bitmiş oldu.



Cemal Gülas


Bu zamanın adamı değil Cemal Gülas. Farklı bir boyutta/zamanda/hayatta yaşıyor. Hangi zamanın tanığısın diye sorası geliyor insanın. Çok uzatmayacağım, nadide insanlardan:


Web Sitesi: http://www.cemalgulas.com/
Gözünden memleket: http://www.cemalgulas.com/cg.zip
Sözlükte Cemal Gülas - http://sozluk.sourtimes.org/show.asp?t=cemal+gulas



Bekar evininin bereketi, ya da verimi



Bu akşam misafir aldım. Evi temizlemişken, ev temizken, biraz görev ifası gibi birşey oldu. Ama nihayeti keyifli.

Evimde misafir ettiğim Çağrı, Gökhan ve Feyza idi önceden. Sonra eve saldırıp paklayınca önce Selin'le Engin'i misafir etmiştim. Aynı temiz pencerede iken de Emre ve Oya, Gökhan ve Feyza ve Zafer isimlerini topladım akşam.
Evde toplam 4 sandalye varken nasıl 6 kişi yemek yer problemini çözdük hep beraber. Pek başarılı olduğumuzu söyleyebilirim. Feyza ile Gökhan biraz erken geldiler, yemekleri beraber yaptık. (Nasıl yalan, hepsini Feyza yaptı işte) Nüfusu tamamlayınca da yemeğimizi yedik. Seğmen marka Karadut ile Yenigün marka Limon kabuğu reçelleri masadaki ilginç renklerdi. Alışverişte Memleketimin markası Yenigün'ü görmek buruk bir mutluluk vermişti bana, duramamış almıştım. İyi olmuş, güzelmiş. Burukluğun sebebi de pahalı satıyor olmaları.
Yemekten sonra çay hazır idi, hemen yuvarladık. Nasıl keyifli idi o çay. Ellerinize sağlık millet.
Yine yemekten sonra bolca muhabbet ettikten sonra, önce pişşinary, sonra da tabu oynadık. Takımlar Gökhan, Emre, Çağlar ile Feyza, Oya, Zafer şeklinde oluşturuldu. pişşinary'de ezdiğimizi belirtmek zorundayım :)  Bu oyundaki en komik anlar şöyle:
1) Emre'nin karides anlatırken kakalak çizmesi ve Gökhan'ın hemen bilmesi. Karşı takım pek eğlendi bununla ama zarı biz attık. Ha daha da komiği benim kakalağın da karidesin de neye benzediğini bilmemem.
2) Oyunda eski çizimlerimize veritabanı diyoruz, pazartesi kelimesi çıktı, ben çiziyordum, bir haftalık takvim çizmeye çalıştım ama erken anlatamadık. İki el sonra perşembe kelimesi çıktı, Emre eski çizimi aldı ve süre başladığı anda kalemi dördüncü kutunun üzerine koydu, doğal olarak ben "perşembe" deyiverdim ki o anda karşı takım da kendi eski çiziminde günlerin atlamasını anlattıkları güneşin dağın tepesinden aşması sekansını 4 kez tekrar etmeye çalışıyordu.  Ağzımdan ilk anda cevap çıkınca Oya, Feyza ve Zafer'in bize dönen yüzlerini görmeliydiniz.
Neyse Tabu'da çok daha korkunç birşey yaptım, Gökhan bize bir kelime anlatırken "erkek kadında görür, beğenir, biraz toplu kadınlara denir, hani göğüslerini görür ve bu kelimeyi deriz" gibi bir şeyler anlattı, ben patlattım: "besili !!!" Millet yarıldı doğal olarak. Sanırım bu kelime belli bir süre peşimi bırakmayacak. Cevap ne olsa beğenirsiniz: "Dolgun". ooff.
Öndeydik, geç olduğunu farkettik, bıraktık.
Yalnız değil de kalabalık yemek iyi birşey, kız Feyza nolcak kalan bu kadar yemek.




29 Eylül 2006 Cuma

Kulaktan klavyeye



Kulağımda bir türkü, hızlıca yazayım dedim. Severim kendisini:

Bırak Döneyim

(Edirne kapısı zordur geçilmez
Uzaktır memleket kolay gidilmez) x 2
Dağda açan çiçek şehirde büyümez
Koyma beni buralarda gözünü seveyim
(Zincir vurma yüreğime bırak döneyim) x 2

(Dostum dostum güzel dostum
Bu ne beter çizgidir bu
Bu ne çıldırtan denge
Yaprak döker bir yanımız
Bir yanımız bahar bahçe) [Nakarat]

Öyle bir yerdeyim ki
Ne karanfil ne kurbağa
Öyle bir yerdeyim ki, öyle bir yerdeyim ki
(Bir yanım mavi yosun, dalgalanır sularda) x 2

[Nakarat] x 2

Öyle bir yerdeyim ki
Bir yanım çığlık çığlığa
Öyle bir yerdeyim ki, öyle bir yerdeyim ki
Anam gider Allah Allah, kızım düşmüş sokağa
Anam gider Allah Allah, ölüm düşmüş sokağa

[Nakarat] x 2


Sonra da gel ıvır zıvır saçmala. Yunus'tan, Mevlana'dan, Hayyam'dan okuyunca da kilit oluyor insan, şimdi olduğu gibi.


28 Eylül 2006 Perşembe

İletişimde dil - dolaylı yol



Bu yazı dizisinin gideceği yer aslında bilgi ve iletişim teknolojileri dünyasıdır. Fakat bu sefer bir virgül koyarak gündelik hayattan ve bu hayatta kullanılan dilden, bu dilin kullanıldığı aktarım ortamından bahsetmeye çalışacağım.

Yazarken tamamen şahsi değerlendirmelerimi ortaya koyuyorum. Bunların herhangi bir akademik ya da genel kanı tarafından onaylanmışlığı olmayabilir. Hatta bu bireysel değerlendirmeler konunun uzmanına denkgelirse pek de komik olabilir. Örneğin Direkler sınıfında kafamı didikleyen güç paradigmasını sosyolog bir arkadaşım gördüğünde "Sosyolojinin ana konusuna takılmışsın, güç, power işte" deyip bana bakışı ilginçti. Yani "ohoo, kolay gelsin" ya da "sen daha çok ekmek yemelisin" der gibi. --Selin, kızma, takılma.-- Tabi bu benim kişisel kaşıntılarımı yazıya dökmemin önünde engel değil, sadece bireysel değerlendirme yapıyorum, geneli bağlamaz, demek istiyorum.

Anlaşılacağı üzere pek dertlendim gece gece ya da sabah, uzun girizgahın sebebi budur.

En doğal iletişim, karşılıklı konuşmaktır diyorum. Hatta araştırılırsa bu konuşma sırasında söylenenlerin toplam anlamda düşük yüzde tuttuğu, mimiklerin, duyguların ve benzeri birçok şeyin asli anlatıcılar olduğu görülecek. Kaynak gösteremiyorum ama aklımda böyle birşeyler var ve tamamen katılıyorum bu fikre.

Dolayısı ile, dolaylı yollarla iletişim kurdukça bu anlam katıcılardan törpülemeye başlıyoruz. Kullandığımız yol, ortam, malzeme değiştikçe de kaynaktan hedefe giden veri anlam kaybına uğruyor. Yüzyüze iletişimde konuşuruz, konuşurken söylediklerimiz ve o söylediklerimizi nasıl söylediğimizi anlatan ses değişimlerimiz, vurgularımız vardır. Ses ve mimiklerimiz vardır yine başka anlatım kanalları olarak.

Atıyorum skype ile görüntülü iletişim kurarsak, karşıdaki kolumuzun kırık olduğunu görerek sesimizdeki bezgin tınıların sebebinin konuşmak istememekten değil, yaşadığımız acıdan kaynaklandığını bilecek ve herhangi bir yanlış anlama olmayacaktır. Sadece ses iletişimi kursak ya biz böyle bir olasılın mümkün olduğunu yakalayıp ek açıklama yapmalıyız, ya karşı açıkça böyle birşey hissettiğini söyleyip içten bir şekilde sebep sormalıdır. Aksi durumda, insan eksik görüntüyü, eksik sesi çok hızlı ve güçlü bir şekilde tamamlama yetisine sahip olduğu için bulmacanın eksik parçalarını kendi içinde doldurup -belki- tamamen farklı bir iç bağlama ulaşacaktır.


Peki iletişim kurarken sesimizi de görüntümüzü de hedefe taşıyamıyorsak, iletişimi yazılı gerçekleştiriyorsak ne olacak. Yukarıda yazdığımız gibi, amaçtan daha fazla uzaklaşılacak, işin aslına ulaşmak için yan açıklama gereği iyice artacak. Anlam kayıpları artacak.

İşin başka bir tarafı da bağlam konusu. Yüzyüze iletişimde bağlam çoğunlukla bellidir ve iki tarafta(kaynak ve hedef) dengeli olarak oluşur. Şu anda tanımını tam yapamamakla birlikte, karşılıklı bağlam dengesizliği oluşmaz. Bunun sebebi çoğunlukla gerçek zamanlı olarak iletişim kuruluyor olmasındandır. Eğer gerçek zamanlı yüzyüze iletişimi yazılı dünyada modellersek başımıza çok daha fazla sıkıntı açacağımız ortadadır. Altedilmesi gereken birçok sorun ortaya çıkacak, biz de bunlara çözüm bulabilmek için asli amaçtan uzaklaşıp yan açıklamalar yapmak durumunda kalacağız, içeriğe müdahaleler edeceğiz. Bir kere görüntü yok. Duygularımızı ifade biçimi olan jest, mimikleri yazı içinde muhtelif işaretlerle(  :) :( :D ;) vb. ) anlatmaya çalışacağız. Vurgu modellemek için yazının altını, üstünü çizeceğiz, italik yazacağız, koyu yazacağız, büyük yazacağız, küçük yazacağız. Bu kadar uğraşmaya rağmen bu birebir yerine kullanmaların her okuyucuda aynı algıyı üretmesi için elimizden gelen sadece ummak olacak. Zaman farklı / asenkron iletişim için ise pek söylenebilecek birşey yok. İletişimin eş zamanlı olmadığını sadece gösterebiliriz, bunun götürülerini algılamak ve ona göre toplam iletişimi değerlendirmek tarafların insiyatiflerinde olacaktır. zaman bağımsız iletişimin bağlamın dağılmasına sebep olduğu da aşikar.

Kendime sonuç:

Basit anlamda dilin, hangi ortamda kullanıldığına bağlı olarak, etkisi çok değişken olabilir.
Doğal olandan yapay olana doğru ilerledikçe amaçtan da uzaklaşılır.
Yapay iletişimde kullanılan malzemenin mümkün olduğunca gerçeğe benzemesi gerekir.
Yazı gibi dolaylı iletişim yolları bu sorunlara rağmen kullanılmak zorunda, bu nedenle de olası sorunları/kazaları ortadan kaldırabilecek geniş ve anlatıcı içerik erinmeden üretilebilmeli ve iki tarafta da bu yan anlatıcılara sabır gösterilebilmelidir.
İçeriğin önemi arttıkça daha problemsiz iletişim yolları seçilmeli, doğal iletişime(eş zamanlı, sabırlı, yüzyüze vb.) doğru kayılmalıdır.


26 Eylül 2006 Salı

.



Kalemim ol, yaz bana...


23 Eylül 2006 Cumartesi

Bir Deneme: Dem Bu Dem



Şu anda Trt2'de Dem Bu Dem adlı müzik programı var. Bir deneme olarak duyduğum türküyü yazmaya çalışacağım:
Not: Ham haldir.

1. Türkü

Nakarat=(
De gülüm nanay nanay
De kibar nanay nanay)

Atı havada uçarsın
...
...
Budak budak gül dalında
.
Kondurayım gönül seni
.
Yüce dağlar yüce olur
.
Gündüz geçer gece olur
.
Bu ayrılık nece olur
.
Ayırayım gönül seni
* . olan yerlerde nakarat var


2. Türkü

Aşk kalbimde yer açtı
Atma bana bu taşı
(Zülüflerin tel tel olmuş
Dökme rüzgara karşı) x 2

[Di gel ağam
di gel paşam
yeter ağlatma beni

(di gel varım
di gel canım
yaktın yandırdın beni) x 2 ](Nakarat)

bahçada güller açtı
gidek havuz başına
(insaf merhamet eyle
bak gözümün yaşına) x 2

(#Nakarat#)

Bitti program.