16 Ekim 2006 Pazartesi

796K

Sanki başka hiç işim yokmuş gibi, sanki yarınki derste yerin dibine geçmeyecekmişim gibi oturdum, burada şu ana kadar yazdığım yazıları yedekleme derdine düştüm. Yanlış hatırlamıyorsam daha önce bu yönetim penceresinde Blog Yedekle diye bir işlev vardı, kaybolmuş ya da ben bulamadım. Çözüm olarak oturdum, yazıların kalıcı bağlarını (sayılardan oluşanlar) topladım, bilgisayara indirdim toptan. Sonra ne yapmışım bi baktım:

ibook-g4:~/cbarsiv/cbozel/cblog/16102006 cb$ du -hs *
4.0K    komut
796K    www.blogcu.com
4.0K    yaziliste


Yekün üstte. 796K. Kurduğum arşivleme mekanizmasının yapısı gereği bu 796 kilobayt'ın içinde yapılan yorumların yanında, yan menüler, cart curt da var. Yani benim emeğim pek daha azı. Yani birkaç aydır debeleniyorum buralarda. Yani ara toplam herhangi birimizim canı sıkılıp cep telefonuyla çekeceği herhangi bir resmin kapladığı alandan daha az. Yani bitlerin baytların bu boyutta hüzün vereceğini oturup düşünsem, tahminleyemezdim.
796K, peh.





15 Ekim 2006 Pazar

Hahayt süperim.


Kısa gün raporu:
Kalktım, aile ile bibuçuk saat sikaype muhabbeti yaptım. Gökhanla lafladım. Günlükleri gezdim. Çamaşır koydum, dönüyor. Dükkana gidip balıkları yemledim. Arada sinir olduğum, kumandamın televizyona komuta edememesi problemimi de çözeceğimi tahminlediğimden dükkana giderken işbilmez kumandayı yanıma aldım. Şirkette söktüm asiyi. mis gibi temizledim. isopropanol buldum, onunla da sildim. Geldim bi denedim, karar verdim,
Süperim.


14 Ekim 2006 Cumartesi

Gönül yaylarını zın zın ettiren reklamlar


Yine bir deneysel çalışmaya hoşgeldiniz. Geçen gün aklıma, izlediğim reklamlara ne kadar kızdığım, gözüme hep birşeylerin takıldığı, mantık hataları yakalayıp durduğum geldi. Çabuk sinirleniyorum, hatta küfür falan ediyorum bu harika dehalara. Kendi kendimi eleştirmek için bir deney yapayım dedim. Bir reklam paketi yakalayıp başından sonuna tüm reklamları not edip saçma gelen noktaları yazacağım. Bakalım ne kadar düz, ne kadar eğrilermiş.

şov haber sonrası, dizi öncesi 10 dakika kadar bir reklam denkgelmek üzere, önce hızlı not alıyorum alta, sonra düzelteceğim:

aha düzelttim. Buyrun. Değerlendirme en altta.
  1. kokakola mutlu sofra, el çabukluğu işçiler, aile, neşe, millet koladan mu mutlu oluyor birader. iftar vaktiyle herkes kolaya yapışıyor. kolanın sofrada tuzu olcakmış tatlı tadıyla. iftarı sömürüyorlar. Eğer bu küresel düşün, yerel uygula politikası ise gözüme batıyor. Çünkü bu ürün bizim yerel kültürümüze uymuyor ki. kola bana sokak hatırlatıyor. Geleneksel sofra değil.
  2. her eve son sürat internet. telekom, intel, mikrozort işbirliğiyleymiş. bi kere adsl mi son sürat. buna peah demek istiyorum. ayrıca biraz içini bildiğimizden bu eski teknolojinin yığın halde kaktırılması olarak algılıyorum bu projeyi. 
  3. worldkart'ın mor balgamları saltanat kayığında. indirim reklamı bu. kartımızda 50 liralık alışveriş yapacakmışız da şu kadar puan alacakmışız. indirim versene, o puanı ne yapacam ben, ne olacak, harcayacağım. çünkü başka yapabilecek birşey yok. e ben 40 liralık alışveriş yapacaktı isem ve heyecanlandı isem yüzeyselce, 10 lira daha mı harcayacağım. bu sayede de 5 lira daha fazla harcama imkanı kazanacağım. e bu ihtiyaç desteği olmayan talep yaratma değil mi. evet öyle. 
  4. antalya'ya 60 kilometre kalan kent reklamı. bir antalya'lı olarak sanırım o yolun antalya yolu olmadığını söyleyebilirim. ama bu kabul edilebilir. bayramın en büyük hediyesi sevdiklerin gülümsemesi. peki bu da doğru. iyi de kar yağan yer neresi. bu bayramda nereye köpükten kar yağdı. hadi neyse. 
  5. opet buz altında kit. -20 donma noktası. 1 kasımdan itibarenmiş. reklam zaten arkada cem yılmaz, kara şimşek edalı gitt ile abzürt. bunu dışında mantığına diyecek birşey yok.
  6. topuklu kadın. çikolata kadını. ve saçını çok yıkamak istemeyen kadın. ıykarken saçını yıpratmak istemiyormuş. saçını asitle mi yıkıyon. herkes zaten senin bir eski modelini kullanıyor. e noldu.
  7. nescafe 3ü biraradaymış. 3 elemanın(oğlan) reklamı. karışım kelimesini karisim diye yazmışlar. bi kere ürüne kılım. nerde kaldı damak tadı. nerede kaldı kendi ayarımız.
  8. pronto. fiber başlıklı kadın. aman kadın değil toz alıcı işte. kıçında aleti sallıyo. işi bitince atıyon, yıkayıp neden yeniden kullanamıyoruz. çok mu zenginiz o kadar lüks yapacak.
  9. birbirlerini bekleyeneler. neydi bu reklam. ha ülker bayramlar gülmek ister. ülker şeker reklamı.  reklam iyi klasik bayram sömürüsü, o kadar. 
  10. kelebek yemek odası şu kadar liraymış. 
  11. cipso patos otobüsü, gıcık bir müzik. ne kadar saçma elemanlar. herkes dj? 
  12. kelebek oturma grubu bu kadar liraymış.
  13. dr. ötker puding. herkes yiyor. kan şekerleri tavan yapacak. 
  14. gimadaki indirim karagöze söyletilmiş. karagöze ne gimanın indiriminden.
  15. bp ultimate 270 cc performans artışı sağlıyormuş düzenli kullanımda. ne demek yahu 270 cc performans artışı. 3000 cc bi aracım var, düzenli kullandım, yüzde 10 performans, iyi süper. peki 1200 cc bi aracım var, yüzde 22 performans. hade len.
  16. yapıkredi balgamları araba sürüyor. bu yekten saçma zaten. 
  17. opet fullforce 97 oktan benzin. yine fughhfughh yapan gitt.  neyse. 
  18. carrefur davulla reklam. ucuzluk reklamı yapıyor. yapsın herifler. fransız markası ya :)
  19. bp ultimate 270 cc performans artışı ne demek yahu --gene--
  20. ülker ece bambaşkaymış. çukulata. ne başka, fındıkla çukulata işte.
  21. castrol seçkin mühendisleri motor düşmanlarına karşı savaşıyormuş. yağı koyuyon araba çalışıyor soğukta. yağı koyuyon tır güçleniyor. yağın ötesindeymiş. nerede peki. olur mu böyle şey birader. bak yine kendi bacağına sıkıyor adam. sen bi alt model yağı da hala satmıyo musun.
  22. pidenin içinde çokokrem. pidenin içine yağ ve bal felan sürülür. çokkremin ne işi var. gerçi bu ağız tadına bakar değil mi. 
  23. vw golf uzaktan sevmişiz. golf sevgimize karşılık veriyormuş artık. paramız vardıysa alırdık, uzaktan bakıyordu isek gücümüz yetmiyomuştur da almamışızdır. şimdi kredi ile, ıvırla zıvırla aldırırsan kredi mağduru oluruz. bi milyar maaşlı adam 500'ünü araba kredisine verirse o aile çöker.
  24. dün biz uyurken banka kuralları değiştirmiş. bana sordun mu eşşek sıpası. faiz çıkarsa çıkmıyomuş, inerse iniyomuş. e zaten öyle oluyor. sen yapmasan da piyasa o şekilde çalışıyor. geçecen o zaman reklamı.

Şimdi değerlendirelim. Eğer kaçırmadı isem 24 reklamın 15 tanesi beni delirtmiş. Maviler idare eder, siyahlar normal. %62 gibi birşey ediyor kırmızılar. Adamı Manisa yolcusu eder bu reklamlar birader. Budur benim şahsi değerlendirmem. Çok mu taraflı bakıyorum, bu kadar uzun yazı okuyup fikir belirtecek olan var mı. Öf be yazarken bile yoruldum.


13 Ekim 2006 Cuma

fasülye


3.10.2006'da alakasız bir yazımın altına kendi yaptığım bir yorumda şöyle demişim:
"
aslında hiçbir olgu nondeterministik değildir, sadece biz konu hakkında yeteri kadar bilgiye sahip olamadığımız için kafamızın içinde tanımlayamadığımız için nondeterministik yaftasını yapıştırırız.
"
Bir de, yazabilmek için şu kısa notları almışız:
"
  • determinizm ve gündelik yansıması yazısı ( züleyla birşey demese de bekliyordur)
  • insan anlamadığı şeylere nasıl yaklaşır, ne yapar, nasıl davranır, yabancıya karşı duyulan korku, yoksayma... (ne çıkacak bundan, bir üstteki ile mi birleşir, evet)
"
Sonra da Direkler sınıfına girebilecek şekilde yazı haline getirme ödevi edinmişiz.Kolay olmadığı ortaya çıkınca da kaçmışız biraz. Şimdi bu iş için tekrar çemleyeceğim kollarımı.

Burada akademik birşeylerden bahsetmiyorum ama bu konu öyle bir konu ki evetliğini ve hayırlığını bir yaratan varlığına/yokluğuna kadar götürüyor ilgililer.

Tanım itibariyle nedensellik ilkesine bağlı ve bir sistemin durumunun eski durumuna ve davranışına bakılarak bilinebileceğini anlatıyor gibi görünmekte gerekircilik ya da determinizm.
İnsan çok zaman(belki de her zaman) öznel değerlendirmeler yapar. [Alakasız korsan bildirge: Tanıklık taraflıdır, adı üstünde bir şeye tanık olursunuz, objektif bir yaklaşımdır diyenin alnını karışlarım] Bu öznel değerlendirmelerin dayandığı altyapı da yine insanın kendi birikimleridir. Dolayısı ile bir yargıya varılırken, o sonucun hangi ön koşullar altında gerçekleştiğinin açıklaması, sadece açıklayanın altyapısının yorumlayabildiği kadar temiz olur. Kişi 3 kilo birikim ile bir olguyu açıklar ve sonuç olarak 100 der, bu bir sonuçtur. Aynı kişi 5 kilo birikim(algı yetisi/olgunun eskisine dair anlayış) ile 90 sonucuna da varabilir. Bu noktada ulaşmaya çalıştığımız değerlendirme "bilgi birikimi, tarihe dair bilinç gibi altyapılar yargılarımızın değişmesine sebeptir" şeklinde.
Peki dünya bu şekilde dönüyorsa ve biz birbirimizle sürekli olarak kendi anladığımız kadar ilişki kuruyorsak, bu çok aksak bir dönüş değil midir. Öyledir ama bu naif bir çakırkeyifliktir.
Asıl korkunç olan, yargı için kullandığımız altyapılarımızın bu üstte kısaca anlatmaya çalıştığımız soruna sahip olduğunun farkında olmamaktır. Bu sorun ortada iken o kararlara aşırı güven duyup yargılarımızı kesinleştirmek, yargılamanın karşıdaki anlamıyla: yargılamak, ulaşılan hastalıklı sonuçları taşa yazılmış sanmak, sonuca ulaşmak için aceleci olmak pek de hakça davranuşlar olmayacaktır.
Ama etrafınızdaki dünya bu şekilde ve siz o hatalı davranışları bile bile yapmayarak marjinalleşiyor ve uyumsuzlaşıyor olabilirsiniz, üzülmeyin. O çabuk kararların hepsi belki korkudan, belki korunma güdüsünden, belki de üste çıkma(güce selam ederim) derdinden alınan kararlardır.

İnsan evladı, bilmediğinden korkuyor, tabi bu korkular öğrenilen korkulardır diyen de çıkacaktır elbet ama ben şimdilik korkuyor olmamız sonucuna baktım. Anlamaya çalışıp özümsemek, daha doğru olduğuna inanabileceğimiz(hiç tam kesin olamaz ya hani) kararlar almak, kısıtlı kaynak memleketinde koşuşturma içindeki insan için de öyle kolayca uygulanabilecek yöntemler değildir, bunu yadsımamak ve saygı duymak gerekir kanaatindeyim. Nereye kadar peki, - "bana dokunduğu yere kadar". O noktada fikri çatışma ortaya çıkar ve sonuçlanmasını beklemek abestir.

Aksak bir yazı olmuş olabilir, bilmiyorum ama bu kadar cümleye dökebildim. Okuyana, okumayana saygı duyarım.







Not: Okudum koçum ben de biraz, sakin ol. Zaten bi milyon adam yazmış. Yeni birşey söylemiyorum, sadece bendeki yansımalarını ortaya dökmeye çalışıyorum. Bir günlükte, gündelik yazı olarak, hadi diyip dünyayı tersine çevirecek değildik ya. Eğer yukarıda bilim ya da felsefe yapmışım gibi algılandı ise, o çakralarınıza bir ölçü kaslı, gürbüz, baca temizleyicisi öneriyorum. Öptüm.


12 Ekim 2006 Perşembe

Bu nedir?



Dün akşam yemeğini Gökhan ve Cem ile dışarıda yedik. Sonrasında da hemen eve dönmedim. Feyza Gökhan'sız bir ziyarete gitmiş olduğu için bizim adamla bekar bekar dolandık. (İyi de sen zaten evli değilsin ki oğlum diyenlere kem küm diye cevap verebiliyorum sadece) En son bulunduğumuz nokta Gökhan'ların işyeri idi ve sanki hiç başka işimiz yokmuş gibi inderneytte bulog'larımıza baktık. Sanki bizim dışarıda olduğumuz bilinmiş gibi altından girilip üstünden çıkılmış sitenin :))
Normalde evde makina başında nöbet tutuyoruz, gelen giden var mı, acep biri birşeyler yazar mı diye gözünün içine bakıyoruz aletin de, bi gün kaçamak yapınca bu kadar ilgi gösterildiğini görünce şaşırdık. Acaba böyle ilgisiz yapsak da şöyle gözucuyla omuz üstünden geri mi baksak ki.
Şu aşağıdaki benim zavallı posta kutumun akşam eve vardığım zamanki görüntüsü, Bravo demek istiyorum. :))
Züleyla?  tamam dağıtmışsın ama sevdim yani, enerji dolu bir altüst etme çalışması gördüm. Sevdim. Herkese toptan teşekkür, şimdi yazıları bir dolanıp  yazı başına bir adet toplu cevap  yorumu yazmayı planlıyorum.




Akşam dışarıda ne yaptık peki:
Adamlarla buluşup Güveç'te yemek* yedik, muhabbet ve Gökhan'ın sağlık durumu değerlendirmesi yaptık. Sonra Cem'le ayrıldık. Gökhan'la oturduk ottü'de kahve içtik. Ben bir değişiklik yapıp kız kahvesi** içtim.
Sonra benim eski, Gökhan ve Feyza'nın hala olan dükkanlarımıza gittik. Muhabbete devam. Orada blogcu'nın şablon mekanizmasını didikledik. Saçma bir yuvarlak delik(liste belirteci) ile bir saat uğraşıp çözüme ulaşamadık. O ne ki diyenlere Gökhan'ın bloonda sağda Son yapılan Yorumlar kısmının altındaki girdilerin sadece ilkinin başında bir yuvarlak olup da diğerlerinde olmamasıdır diye cevap vereceğim. Aman sakın ul, li vb. demeyin vururuz. Blogcu'nun SonYorumlar adlı değişkeninde hata vardır, o kadar.
Sonra eve geldim. Posta kutusu yukarıdaki durumda idi, ama blogcu yoktu, (ana sayfa var ama bloglar yok) vurdum yattım. Şimdi geldim işte. Çok iş var, çok.

* Masada bulunanlar: Çatalhöyük ve sebzeli mercimek çorbaları, kapama, niğde tava, keşli erişte, armut hoşafı, karışık ot kavurma, ar-ge faaliyeti olarak karpuz kabuğu tatlısı deneyi, bol çay.
** Kız kahvesi: Aromalı filtre kahvelerin delikanlı olanlarından değil süslü olanlarından. Mesela delikanlı olanlara örnek arabiata iken, süslü olanlara örnek karamelli :)  Tanımlar bana aittir, saldırılabilir.

..
Şu anda yağmur usul usul temizlik yapıyor.
Erkin Koray'ın Yağmur diye bir parçası vardır, Akrebin Gözleri adlı çalışması ile birlikte bence birer başyapıttırlar.


11 Ekim 2006 Çarşamba

Ankara - İzmit - İstanbul - Edirne - Ankara


*Ziyaret
*Mazot
*170-180

Bir ziyaret için bir vakit, işyerinden 3 kişi, bir arabada toplandık, Ankara'dan yola çıktık. Yanlış hatırlamıyorsam saat başlayan günün 03 ya da 04'ü idi. Sabahın köründe İzmit'te idik. Bir müşteri ziyareti yaptık(yoksa uğramadık mı acaba, unutuyorum galiba). 11:00 gibi tekrar yola koyulduk. Öğlen İstanbul'da idik. 3 numarayı orada bir müşteri ile ilgilenmesi için bıraktık.
2 kişi olarak Edirne'ye devam ettik. İstanbul-Edirne arası -yanlış hatırlamıyorsam- 235 kilometre ve yolda(otoyolda) bir adet bile mazot ikmali yapacak istasyon yok. Yolun son 100-50 kilometresinde  mazot ışığı yandı. Adım adım olmak üzere; 90'a düştük, klima, elektrik vb. kapattık. Camları kapattık, uygun noktalarda boşa düşerek devam ettik. Gördüğümüz en az 5 çıkıştan çıkıp da meskun mahalde benzinlik aramadık. Her çıkış iki kişi arasında münakaşa nedeni oldu. Ben pimpirikli(yetişemeyiz, hemen alalım), diğer kişi(yeter daha, devam edelim) taraftarı olarak devam ettik. En sonunda bir yerden çıkıp aldık. Hatırlamıyorum hangi noktadan çıktığımızı. Sonunda Edirne'ye vardık ama saat saçma bir 15:00 olmuştu ve randevu 13:00 olduğu için geç kalmıştık. Neyse, ziyaretimizi yaptık, bir saat sonra tekrar yola çıktık. Mazotu doldurduğumuz için -bir anlamda- bitirmek derdine düştük. Topuk döşemede, İstanbul'a kadar gittik. Bu, yaklaşık 170-180'e denkgeliyor (niyeyse). Doğal olarak İstanbul çıkışında yine ikmal gerekti. İstanbul'da bıraktığımız adamın kalıp işine devam edeceği öğrenildi ve dolayısı ile devam ettik. Yolda akşam yemeği dahil olmak üzere gece saat 22:30'da evdeydim.

Toplam yaklaşık 1200 km yol.
Ankara-İstanbul'un yarısını,
Edirne-Ankara'nın yarısını kullandım.


Islak


Hiç olmadık zamanlarda, hiç olmadık şeyler gözlerimi ıslatır oldu yine.
Ne yapmak lazım, tatil çabuk gelse iyi olacak galiba. Antalya'ya eve gitsem, ruhum dinlense.