27 Ekim 2006 Cuma

Evin kattıkları - 1


Ekşi tarhana / Eşki tarhana ve tatlı tarhana.

Tatlı tarhana yarma(kalın çekilmiş, kaba buğday) ayran ve yoğurt ile az pişirilir. Sonra kurutulur.
Çorba haline getirilirken, yeşil biber ile birlikte yapılır. Basittir, tadı hoştur.

Ekşi tarhana: Yabani eriklerin çekirdekleri ayıklanır. Kaynatılır, sulanır, çekirdek ve kabuk çıkarıldıktan sonra yarma dökülüp tekrar kaynatılır. Tekerlek şeklinde kurutulur, saklanır. Çorba(aslında yemek) haline getirilirken, içine -özellikle- kemikli boyun eti, yeşil fasulye, karnı kara börülce, çokça sarmısak, yeşil biber ve yöresel olarak şeker pancarı eklenerek uzun süre pişirilir. Geç pişer.


Yöre: Antalya, Akseki. Hatta eski adı Gödene, yeni adı Menteşbey olan köy. Ama bunlar tüm yörede var.


23 Ekim 2006 Pazartesi

Zamana, Musibete ve Etme Bulmaya Methiye


Geldim, gördüm, yazıyorum.
Bazı tespitlerim oldu memlekette. Olurunu olmazını sordum soruşturdum. Lafı lafa kattım, laftan laf çıkardım. Süzdüm, ayıkladım, kemiğinden sıyırdım. Çıkanı sevdim. Olmayanı olur gördüm,
Keyiflendim.
Sebebi nedenden buldum. Neden oldu dertlendim, cevaplandım. Cevabı aldım, bi daha sordum. Taşı kaldırdım böceği gördüm. Beceği takip ettim, ağını buldum. Ağına baktım, söylenmemiş, takılmış laf gördüm. Anlattırdım, sonra yormadım, sormadım, yorumladım,
Hüzünlendim.
İyi biten iyidir diye bir lafı var ecnebi bir memleketin. Ona da kalaylı bir küfür ettim, içimden. Geçti ama deldi de geçti dedirtmez inşallah bu zaman, dedim şimdi yine, içimden.
Ama içim kıyıldı dinlediklerimden. Edilen binbir nasihat bir boka yaramaz ama yaramazın içini kıymaya yeter bir musibet, öğrendim.

Etme bulma dünyası gelişen teknolojiyle hızlı döner oldu. Artık bu dünya bu lafın edildiği zamandan çok daha hızlı dönüyor, eden de bulacağını aklı başında iken buluyor. İlginçtir, eden ettiğini ederken nasıl düşünmemişse, bulacağını bulduktan sonra da düşünmüyor pek. Demek ki dünya dönerken kafalar da zamanı ve bilgeliği sıfırlamak için tersine dönebiliyor.
'Keser döner sap döner, gün olur hesap döner' lafı da buraya nasıl da cuk oturuyor.


21 Ekim 2006 Cumartesi

HABER: Geldim, Antalya'dayım.

İyi bayramlar.


19 Ekim 2006 Perşembe

Yeni bir oyun vesilesi ile sobelendik


Dilay fly ile birlik olmuş yeni bir oyun icat etmişler. Sonra da ikinci nesil olarak bizi sobelemişler.

Bu oyunda sobeleyen size üç kelime veriyor ve bu kelimelerden bir hikaye yazmanızı istiyor. Budur durum. Sobelenen ben için pek bir gerginlik üreten bir hal oldu bu. Altından kalkamadım açıkçası. Kelimeler oyuncak ayı, acenta ve kilim idi. Bakalım neler çıkacak:


****************************************************************

Hikayemizin fantastik dünyasında herkes ve herşey rolleri değişmişler. İnsanlar en aşağılık ve zavallı konumlara düşmüşler. İnsanların klasik dünyada eziyet ettikleri her bir şey de üste çıkmışlar. Kediler başbakan olmuş gerçekten, sandalyeler de plajlarda güneşlenir olmuşlar aylarca. İnsan dışı her bir mahluk o kadar geniş bir vahaya yayılmış o kadar yayılmış ki, altta kalıp oyuncak olan insancıklar -hala fikirleri akıllarının içinde olduğu için- dünya bunlara yetmeyecek sanmışlar.
Ama şaşırtıcı bir şekilde o kadar kaynak, o kadar güzellik, o kadar keyif öyle bir dağılmış ki insan dışı tüm mahlukların arasında gören şaşkınlıktan gerisin geri tepetaklak düşmüş. Ortam sanki kalemle kağıtla çizilmiş, pergelle, gönyeyle ölçülmüş gibi hakça dağıtılmış mutluluktan geçilmiyormuş.
Bu ortam öyle bir ortammış ki tartışma, kavga bile olmuyormuş. Buna artık evlerin banyolarını ovan fırçaların yerine geçmiş olan insanla aynı evlerin salonlarını saçları ile süpüren insan bir anlam veremeyip, aslında olması gereken doğru durumun olmuş olmasına şaşırıp işlerinden arta kalan zamanlarında ardiyedeki yerlerinde tartışır olmuşlar. Yani bu halleri ile bile didişirmişler. Süpürge insan diğerine;
"Ben herşey tepetaklak olmadan önce iki güzel kızın annesiydim, kızlarım daha kreş yaşlarında iken bile kavga ederlerdi, aldığım barbi bebekleri, ken ile barbi'nin evleri, oyuncak ayıları, çiçekli yastıkları, ve bunun gibi birçok başka oyuncaklarını hiçbir zaman paylaşamazlardı, o bebekler hiç elleri kolları sağlam durmazdı. Nasıl oluyor da şimdi bize efendilik eden soda şişesi patronumuz ile ütü masası hanımımız hiç tartışmıyorlar. Bebekleri olan  çay bardağı ile çay kaşığı hiç kavga etmiyorlar. Şaştım kaldım"
deyiverince fırça insan olduğu yerde şöyle bir silkelenip üzerinde kalan son sabunlu suyu da atmış ve cevap vermiş;
"Ah kardeş anlayamıyorum ben de. Eski hayatımda bir turizm pazarlama firmasında çalışıyordum. O güzelim otelleri acentelerimize dağıtmak, onları koordine etmekti benim görevim. Biz ki o tatilleri satın alan kullanıcılarla hiç muhatap olmazken bile ne kavgalar olurdu firmalar arasında. Kaldı ki kısıtlı parasıyla ve zamanıyla en iyi tatili yapmaya çalışan insanlar birbirlerini yermiş duyduğumuza göre. Ama şimdi baksana ne kadar şen şimdi dünya. Biz bilememişiz bu güzelliklerin değerini. Birbirimizle didişmekten görememişiz etrafımızın güzelliklerini, müstahak bize bu yeni hal, değil mi. Çekeceğiz şimdi"
Bizim süpürge ile fırça böyle dertleşirken evin kahyası kilim yuvarlanarak ardiyenin kapısını açmış ve lütfen arkadaşlar demiş, biraz sessiz olalım:
"Çay bardağı ile çay kaşığı keyifle şıkırdayamıyor sizin hışırtınızdan"



****************************************************************

Bu kadar çıktı efendim. Sunalım beğeninize.

Şimdi bu sefer oyunu durdurmayacağım, devam ettireceğim.
Kelimeler: Süt, naylon ve krizantem
Bloglarının konseptine/kavramlarına ters olması kaygısına rağmen sobelemek istediklerim(eğer kabul ederlerse): hbasak ve zuleyla
Züleyla kendi görür buradan sanırım, Başak'ta ce-e-box var, oraya not bırakayım...

Saygılar.

Hah Özlem Özdil


An itibariyle Özlem Özdil trt4'de programda konuk. Programın adı Katre'dir :)
Ben bu kızı pek seviyorum. İlginç bir havası var. Çekici bir soğuk, sinirli bir çalış tekniği ve çatık kaşlar. İşine saygılı bir duruş...
Birşeyler söyler ve ben yetişebilirsem yazacağım bu yazıya devam olarak.

Ayrıca içimde kalmış alakasız not: İki önceki yazı umduğum ilgiyi görmedi. Mutsuzum ( Düdük, sana kaç yıldır umma, umarsan ezilirsin dedik, dinletemedik. Git Direkler'e yaz da unutma bi daha )


Uzakların Türküsü - Dursun Özdil(Özlem'in babası)

Karanlık bir akşamüstü
hüzünlü gezer olmuşum
Gözüm dalar uzaklara
Bir hayal rüya olmuşum (?)

Şehir yanar deniz susar
Fabrikalar zehir kusar
Bize benzemez buralar
Kendime diyar bulmuşum (?)

Başımda savulan insan
Gündeme gelir bu isyan
Özdilim yıpranmış bu can
Bir hayli ziyan olmuşum

Not: kızın ağzının içine girdim, yine de anlayamadım son satırları hep...

*****

Gözlerin Eladır Yar - Sinan aygül (?)

Gözlerin eladır yar
Hicrin bir yaradır yar
Derdimin dermanıdır yar
....

Gözlerini süzme yar
yüreğimi üzme yar
senden başka kimim var
benden tez tez küsme yar (?)

Taze bahar gülümsen
yar benim sevgilimsen
serhat kalksın göre y (?)
başımın tacısın sen

---Çok hızlı, dağıldım.---

Köpek ve Güç, Nereye götürecek bizi bakalım


Havlayan köpek ısırmaz diye bir deyiş var bizde. Isıran köpeklerin ise vukuatları öncesi havlayıp havlamadıklarını bilmiyorum. Ama emin olduğum birşey var ise o ısırmadan havlayanlar korktukları için başımızı ağrıtmaktalar.
Köpeklerden çıkıp dünyayı kurtaramayacağımı biliyorum ama böyle başladık bakalım bir ödeve daha.

Toplamda zayıf olan, elinde her ne varsa onunla, üstünlük sağlamaya çalışıyor. Ya da belki üstünlük sağlamaya değil de sadece kendini korumaya çalışıyor. Ama öyle bir bağlamda, bulunduğu ortama etki ediyor ki(havlıyor) aynı bağlamın edilgeni kendi algı çerçevesinde altını pisletiyor(insan).
Ayrıca o insan bu gerekçe ile(korku yine) o köpeğe karşı hazırlıklı olarak koşuya çıkıyor bir sonraki sefer. Hatta köpek ısırmayacağı halde kafasına sopayı yiyor ve kin besliyor o iki ayağı üzerinde duranlara.
Yani insan ahmedi mehmed, köpek de köteği köfte sanıyor.

Yani tamamen yanlış anlaşmalar(iletişim kazaları) sebebi ile yeni güç dengeleri kurulmaya çalışılıyor.
Yani güç sahibi olma ihtiyacının gerekçesi gerçek değilmiş, o ortaya çıkıyor.
Yani güç sahibi olma talebi, kendi kendini büyüten bir kartopu gibi, çarkları döndürüyor gerçek olmayan ihtiyaçların üzerine kurularak.
Yani bu talep kendi dünyasını yaratıyor, kalanları içine çekiyor.
Hani dünyayı kurtarmayacaktın Çağlar derseniz, kurtaramadım, tespit ettim diyeyim.



Peki o köpekler korktuğumuzu hissederlerse saldırıyorlar, bu ne demek...


Not: Yazıları biraz gezmiş birisi iletişim, güç ve benzeri farklı kısımlarda ele alınmış konuların birbirlerine yaklaşmaya başladığını farketmişlerdir. Büyük denklemi yazmak için biraz daha ilerledik gibi.

18 Ekim 2006 Çarşamba

Kelebek etkisi ya da bulanık beyinli Çağlar bugün ne iş işlemiş


Çocuklar için; noktaları birleştirin, bakalım ne resim çıkacak ortaya resimlerini hatırlar mısınız. Hatta sonra boyanırdı da içleri, güzel olurdu.

Bir mıh bir nal,
bir nal bir at,
bir at bir yiğit,
bir yiğit bir devlet

diye bizim kültürümüzde anlatılan olguyu ecnebi, kelebek etkisi diye teori yapmış. Bugün fransıza uyuz oluyoruz, alınmış pejoyu yakmak yerine alma kararlarımızı yerli malına doğru yöneltmeye çalışsak mümkün olduğunca, iyi olur kanaatindeyim. Fikirde de yerli malı kullanmak diye bir yerli malı fikir atayım ortaya. Diyeyim ki kaos teorisini örneklerken börtü böcek yerine atlı, yiğitli, devletli örneklemimizi kullanalım. -Bakın bu paragraf mis gibi tartışılabilir, fikrin ulusu olur mu diye...Dikkat,  biliyorsunuz karşılıklı tartışma istemiyorum yorumlarda, buyrun herkes kendinisininkini koysun yorumlara, bilelim, öğrenelim. Nedir bu böyle saçma girizgah diyenleri aşağı alalım;

Gündelik hayatta da olmadık noktalar olmadık başka noktalarla birleşiyor, ilginç bir resim çıkıyor ortaya. Sürekli gidiyorum dediğim bir lokanta var demiştim ve daha önce bahsetmiştim Boğaz kısmında Yörükhan Güveç'ten. Bugün oradaydık yine şirketten insanlarla, üstümüze 3 paket tanıdık geldi, komik oldu. Tanıdığın tanıdığı vardı, oradan onu buradan bunu topladık, bilgilendik. Avrupa'nın birleşip tepemize binmesinden girdik, Irak'ı Suriye'ye kattık Van Gölü'nden çıktık helikopter'e takılı havadan havaya roketle. Arada da Ümitköy'ün ve Çayyolu'nun en ünlü ve ruhsatsız mekanları hakkında malumat sahibi olduk takviye olarak.
Neyse, beyin çorbasını uzatmayayım derken aklıma içtiğim çatalhöyük çorbası, yediğim sebze güveç, gavurdağı salatası, sarma, frik/frig/firik ?? pilavı ve güllaç geldi. Düşünürken yine doydum bakın. Ağzı sulanmış olup da bizim bu mekana gitmek isteyenler için aşağıda ufak bir resim var. Resmin sol üstü Çetin emeç ile Türkocağı'nın kesiştiği kavşak. Dolayısı ile resmin üst tarafında boydan boya olan cadde Çetin emeç. Sağ taraftan yani Kızılay yönünden gelecekler Aşağı öveçler 4'ten girecekler ve o beyaz çizgiyi pazar yerinin karşısındaki mekana kadar takip edecekler. Sol taraftan yani Konya yolu tarafından gelmek isteyenler de Çetin emece çıkıp ikinci bat-çık'tan önce 6. caddeye girerlerse ve yine beyaz çizgiyi takip ederlerse iyi olacaktır. 2. bat-çık'ı da kullanıp sonrasında 6. caddeye girenlere oha ya da Çağlar diyebilirsiniz. Ha bir de "kardeşim el kadar foto koymuşsun, birşey anlamadık biz, yön duygumuz da pek bir zayıf" diyenler olabileceğini düşünerek mekanın koordinatlarını vereyim ki ne kadar uzgörülü bir insan evladı olduğum bilinsin:
39 derece 53 dakka 25,97 N; 32 derece 49 dakka 31,40 E  (Valla doğrusu nasıl yazılıyor bilmediğim için böyle yazdım. O damak mutluluğu için bunu kendiniz çözeceksiniz)

Arkadaş anladık da niye bu kadar çekiştiriyorsun bu Güveç restorantını diye düşünenler için ise; senelerdir orada yediğimi, sadece yemek için değil sohbet için de oraya gidebildiğimi, kendimi mekana ait hissedebildiğimi ya da mekanı kendime ait hissedebildiğimi, geçen sene kolumu kırdığımda bana bakmaya gelen anne-babanın beni buranın sahiplerine emanet ettiklerini söyleyebilirim ya da size ne kardeşim, uyuz oluyorsanız okumayın da diyebilirim. Budur:



Günün özetini tersten yazdığımın farkındayım fakat öyle başladık bir kere. Öyleyse şirketten Güveç'e gelirken arabada dinlediğimiz müzik ve o anda yaptığım çıkarımdan da bahsedeyim. Arabayı bizim Ömer gün içinde kısa bir iş için almıştı, radyoda Radyo Ostim ayarlamış. İsmi tam doğru yazmamış olabilirim ama önemli olan bu kanalın tarzının Ankara havası olması, dur aslında kibarca yazmaya gerek yok doğrudan Sincan tarafından Turgut, Namık vb. isimli arkadaşlarımızın belli bir tarzdaki türkümsülerinin bu kanalın ana kan damarı olduğunu doğru anlamış bulunduk. Mis gibi de eğlendik. Ne dedi şair türküde: "8x4 getir kokamıyoom, gelin de kör olsun duramıyooom" Bu kadar özgün bir türkü idi işte. Biz ise akşam trafiğinde her sürücünün bu ve benzeri kanalları dinlemesi ve sinirlerini asfalta gömmesi gerektiğinde karar kıldık. Eskişehir yolunda arabanın içinde haydi eller havaya yapanlar da bizdik yani. Hande müzik dinlemek için araç sürmüş bugün, biz de böyle bir nazireyi bilmeden yapmışız. Böyle işte.

Günün başından buraya kadar olanını unuttum sanırım. Yetsin bu kadarı
Saygılar.

Not: Güne dair birşeyler yazmak kolay. Ama sobelenme ödevimin olduğunun, iletişim konusuna devam etmem gerektiğinin, Taslak'da söylediğim ve eksik kalan konuların kaldığının, okumam gereken siteler olduğunun farkındayım. Ama onlar daha fazla konsantrasyon ve enerji istiyor, doğruya doğru. Tamam, tamam sallanmam.
Not2: Şöyle ilginç bir noktaları birleştirme vukuatı da olmuş: Birileri Güveç'i başka birilerine anlatmış ama tarif edememiş bir sebepten, sonra o başka birileri webden(web değil o google) aramış, hasbel kader(böyle mi yazılıyor bu) biz çıkmışız, laf dönmüş dolaşmış mekanın sahiplerinden bize geri gelmiş. Eğlenceli. Demem o ki bir blog nasıl, nerelerden, hangi ince tellerle nerelere bağlanıyor...