Yine mor gece ya da sabah

Vaktinde şöyle bir yazı yazmışız. Aynı hal yine tekrar etmekte. Madem öyle, biz de biraz nazire yapalım o yazıya.

Uykumu kaçırdı alerjik bünyem. Hem de nasıl ama... Bu sefer neyin dokunduğunu da bulamadım. Göz, burun, damak kalmadı. İkibuçuk saattir evin içinde deli danalar gibi dolanıyorum. Yatağı salona bile taşıdım, ama yok, bulamadım. Neyse dedik, kabullendik. Blog dolandık biraz, görmüşsünüzdür. Eski yazıda da dolanmışız ama o zaman o kadar ortama girmemişiz ki ce-kutusu notları yazamazmışız.

Toprak kokuyor mu diye balkona çıkayım dedim, karanlığın içinde güvercin korkuttu beni, hemen geri içeri kaçtım. Gerçi benim korktuğum şey onun korkup kaçması idi. Zaten hep bilmediğimizden korkarız, değil mi.

Ayrıca çıksa idim balkona pek de toprak kokmaz idi herhal. Toprak kokusunu alabilmeniz için genelde yağmur gerek. Aslında yağmur yağsa şu bizim alerji illeti biraz sakinler diye umuyorum.

Eski yazının dibinde edebiyat yıkmışız, şimdi burada canım istemedi.  Yalnız, bi yerlerden bir dua aldık herhalde, 0510 itibariyle sakinledim biraz.

Sabahın ilk işe yarar işinin akla getirdikleri

Aynı seriden bir gidelim bakalım, umarım dokunabiliyoruzdur ulaşmak istediğimiz o ince naif noktalara:

Sabah mutfaktayım.
İzmirliyle Erzincanlıyı çatalla aynı hale soktum.
Üstlerine bizim oraların kekiği ile Şanlıurfamın pulunu ektim.
Onların da üstlerine yine İzmirli ile Balıkesirli meyvenin -sıra ile- sızma ve riviera suyunu gezdirdim.
Bursalı karaları yanlarına koydum, yedi tane.
Çekirdeği kırmızı olan kırmızıyla, çekirdeği beyaz olan yeşil de herhalde bizim oralardandı.
Rizeliyi haşladım, suyunu içtim bunların yanında.

Var ya, bunların tadı böyle değil de, en geniz, boğaz ve mide yakanından olsa bile geçmem, geçtirmem hiçbirinden.
Bunlar benim, hepsi...

Er kişi niyetine, ya da Rüzgar ile yaprak

Nasıl hissediyorsunuz kendinizi,
Rüzgar ile savrulan bir yaprak gibi mi, yoksa o yaprağın güdeni rüzgar gibi mi.
Her iki rolün de kendine has yanı olduğunu, yaprağın o kadar da edilgen değil, rüzgarın da sandığınız kadar patron olmadığını algılayabiliyor musunuz.

-Ne yapsam. Şimdi, şu noktadan itibaren rüzgara düşman mı yazsam. Yok olmaz, yapılmaz, o da bizdendir.-

Hani nasıl deniyordu, "yağmasa da gürler", yani onun da içinde birşeyler var yapamadığı. Havamızı alalım da bir.

Yaprak, kardeşleriyle birlikte, ağaçtandır. Onlarla toplama, çarpma yapınca da orman eder. Safları iyi tutmuş ormana rüzgar işlemez.

Ben kuru bir yaprağım, ne işe yarayacak benim uçuşmalarım, onu bile kendi başıma yapamıyorum deme. Özündeki can bana ne kadar lazım, bir bilsen.
Hadi....

Bakın, ben size yeni bir memleketi savunma yöntemi söyleyeyim

Bugün muhtalığa gittim seçmen listelerine bakmak için. Biliyorsunuz daha birkaç ay önce adrese dayalı nüfus sayımı yapıldı. Onun sonucu olarak ben artık bu mahallede seçmen olarak görünmeliyim diye düşündüm. Baktım, yokum... Zaten http://www.ysk.gov.tr/ysk/secmenBilgi.jsp adresindeki uygulamadan bakınca da eskiden oy kullandığım yerde görünüyordum. Neden böyle oldu dediğimde muhtarlıktaki görevli şunu dedi: "Zaten o işi ellerine yüzlerine bulaştırdılar, yine bize yıkacaklar gibi görünüyor". Sonuç itibariyle ben bu işte de artniyet ararım arkadaş. Bilginiz olsun, muhtarlığınıza gidip listeleri incelemek, hata varsa seçmen bilgi düzeltme formu doldurup geri teslim etmek için sadece ve sadece 21 Mayıs'a kadar süreniz var. Bakın, bu da aynı iş. Bayrak sallamak gibi birşey, kesinlikle oyunuzu kullanın demek gibi birşey. Hakkımız olan şeyin peşinden koşturmamız gerekiyor evet, ve bunu adamlar doğru dürüst iş yapmadıkları için yapmamız gerekiyor evet... ama yapmazsak ne olduğunu son yıllarda net olarak gördük.
Buyrun, yine... yersek.

Değerler sistemi olarak Hukuk'un sündürülmesi

Sosyal hayatı bir sistem olarak gördüğümüzde bu hayatı düzenleyen bazı kurallardan da bahsetmek gerekir. Örfler, adetler, kişiler arası, kurumlar arası ilişkileri düzenleyen hukuk kuralları ve benzerleri bu tür sınır taşlarıdır.
Böyle dedik ama bu naif tanım. Naiflik kendiliğinden üremede yatıyor. Yani örneklerle, olaylarla, yaşanan geçmişe dair öğrenilenlerle şekillenen belirleyici kurallar sağlam, sağlıklı, ortada, hakça kurallar oluyor. Öyle oluyor çünkü bu kaideler zamanın imbiğinden damıtılarak oluşuyor. Zaman bol olunca da insandan bağımsızlaşıyor konu. İdeolojiden, inançtan, fikirden soyutlanıyor. (Acaba burada, zaman adamı doğrultur desek mi)
Peki değneğin diğer ucu ne kadar pis, bi bakalım. Pislik kural koyucu nalıncı keserinin ne kadar kendine yonttuğu ile ilgili. Evet ilgili, çünkü kurallar/kanunlar/yasalar eskiden gelen ama biraz anlam kaymasına uramış olup olmadıkları tartışılabilir olan tanımları gereği kamu vicdanının sesi, insanlığın ortak aklı gibi değerlendiriliyor. Yani bir anlamda taşa kazınıyorlar. Farkediyorsunuz değil mi bunu, yaptığımız zaman kimin öyle yaptığından bağımsız olarak o kurallar sabitleşiveriyor.
Uzun uzun açıklamıyorum diye kızmayın lütfen, konu benim gözümde pek açık.
İşte bu noktada başlık anlamını buluyor. Yasaların oluşturduğu hukuk, -yani hak, hukuk, vicdan'daki hukuk değil- , el kaldırılarak oylanan hukuk yasa koyanın kölesi oluveriyor. Hatta o yasanın yazıcısı canının istediği gibi at koşturmanın yöntemini genele, yasalar vasıtası ile dikte ediyor. Çok uzatıyorum biliyorum ama altın kural, altını olanın kuralı koymasıdır denir ya, ondan bahsediyorum.

Örneklerim bol, hatırlarsınız sanırım iki üç hafta kadar önce büyük bir futbol kulübümüzün yarım başkanlarından biri çıkıp ekranlarda mızırdamıştı. Markayı bilmeyen, küme düşme korkusunun ürettiği kuyruk acısıyla bulduğuna bağıran bir takım sanır. Sanki kuralları koyan, istemezse koydurmayan en büyükler kendileri değilmiş gibi canım yandı oynamıyorum ben diye rol kesmişlerdi. Hani bi de insanlar inanıyorlar ya bu tek ayak üstündeki palavralara, can ona yanıyor.
Hadi bu sonuçta oyun olan bir alan. Böyyük hökümetimize ne demeli, sanki tüm icraatlar demoktarikmiş gibi, memleketim semalarında pek bi alışık olduğumuz, azıcık kalın kağıttan dürülmüş elektronik rulo canlarını acıtınca yandım anam su getirin deyiverdiler. Aslında konu su konusu değil, cafer sçtı bez getir konusu idi ya, hadi neyse. Demoktarik değilse bile en kralından demokratik halk hareketlerine ise kayıtsız kalmak ne kadar geniş meşreplilikle bağdaşır, düşünmek lazım. Sizinki can da bizimki patlıcan mı birader. Konu kaydı sanmayın, meydanda demokrasi, parti meclisinde ali kıran baş kesenlik artık bize atılacak kayış değildir.
Yemezler demek istiyorum.
Belki sona şu denebilir: Her sistemin ilk kuralı kendini korumasıdır bence. Sistemin kendi kuralları ile sistemi değiştiremezsiniz, tepki verir.
Yerseniz.

Alakasız alaka: Gelmişken, Hüsniyadis kim bilir misiniz, hatta Şeyh Sukuti kimdir, bilir misiniz.

NOT: Konunun Fenerbahçe ile ilgisi yok, biliyorsunuz. Teşekkürler.

Olmayan Birini Düşünmek

Biraz önce birşeyler okuyordum, fikir dürttü.
Dürten fikir, olmayan birini hayal edip, kurmaca bir hayat oluşturup onu anlatan bir yazı yazmak gibi birşey.
Nasıl olur acaba, düşüneyim bakayım bir insan evladını dedim. Bir kere bu kişinin cinsiyeti erkek olacaktı. En temel ikinci özelliği de şu ana kadar görerek, okuyarak ya da benzer yollarla ilişki halinde olduğum hiçbir adama benzemeyecekti. Bırakın benzememeyi herhangi bir kişiden hiç bir parçacık bile alıntı olmayacaktı.
İlk dakikanın sonunda kulaklarımdan duman çıkmaya başladı. Kişilik gibi önemli konulara bile gelemeden, daha surat, saç, baş konularında takıldım. Ne hayal etsem birine benziyordu. Olmaz bu, bu fikir arızalı dedim en sonunda.
Ama arızalı fikir bana yazı konusu oldu, hem de sorulu yazı.
Şimdi soru, böyle birşey olabilir mi, yani hayal edilebilir mi tamamen kendine has bir insan. Özellikle karşı cins(ya da hoşlaşılacak cins diyelim) olmayacak. Aşık olacağınız kişiyi anlatın demiyorum yani. O çok olay olur yoksa. Şöyle olsun, böyle olsun, kaşı keman kirpiği yay olsun falan değil aradığım. Hani romancılar karakter kurarlar ya, onun gibi birşey diyorum. Her ne kadar kurmaca dense de illa ki bazı modeller vardır bu karakter oluşturma evresinde diye düşünüyorum. Yani öyle olmalı diye iddiam oluştu kendim yapamayınca.
Ne dersiniz...
Ooh, sorumu da sordum, yazımı da yazmış oldum. Kendime hediye, çilekli dondurmamı kaşıklamaya gidebilirim artık rahatça.

Sek sek

herkes orjinal
herkes değişik
herkes kendine özel
herkes can

her bi can bi tane
biricik

tespihin taneleri tespihken aynı, taneyken tek.
insan biz iken ortak, birey iken tek
ama her cana canan da gerek
hep yek, sadece tavlada şık